Σχέδιο Μάρσαλ, η «αλληλεγγύη» του Ψυχρού Πολέμου.

Reblogged from: http://tvxs.gr

Παρουσιάστηκε ως ένα πρόγραμμα οικονομικής στήριξης και ανάκαμψης, με σκοπό την ανοικοδόμηση της Ευρώπης, η οποία ακόμα προσπαθούσε να γιατρέψει τις πληγές του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Γρήγορα, ωστόσο, το «Σχέδιο Μάρσαλ» αποδείχτηκε πως ήταν η μεγαλύτερη και πιο επιτυχημένη επιχείρηση των ΗΠΑ να επέμβουν στην ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική. Σαν σήμερα, το 1948, υπογράφηκε ένα από τα πρώτα δείγματα του  επερχόμενου «Ψυχρού Πολέμου».

Με το τέλος του Πολέμου, το μεγαλύτερο κομμάτι της Ευρώπης ήταν εξαθλιωμένο, καθώς οι συνεχείς βομβαρδισμοί είχαν καταστρέψει τα δίκτυα μεταφορών, τα μεγάλα εμπορικά κέντρα και τις βασικότερες βιομηχανικές εγκαταστάσεις. Εκατομμύρια άνθρωποι διέμεναν σε προσφυγικά στρατόπεδα και επεβίωναν με την βοήθεια των Ηνωμένων Εθνών. Ειδικά το δύσκολο χειμώνα '46-'47, η έλλειψη τροφίμων έκανε τα πράγματα χειρότερα. Με άδεια δημόσια ταμεία, κανένα κράτος δεν μπορούσε από μόνο του να αντιμετωπίσει την κατάσταση.

Μικρομεσαίοι ευεργέτες

08
οκτ
2012

 Reblogged from Αντικλείδι:

Γιατί σήμερα έχουν εκλείψει από την Ελλάδα οι εθνικοί ευεργέτες; Δεν είναι μόνο η ταινία του Γιάννη Σμαραγδή για τον Ιωάννη Βαρβάκη («Ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι») που καθιστά το ερώτημα επίκαιρο. Είναι και ο τραγέλαφος της «δωρεάς» των 600 δισ. δολ. από ελληνοαμερικανούς εκατομμυριούχους (;) της οργάνωσης END (End National Debt), που όχι μόνο θα διέγραφαν το ελληνικό χρέος, αλλά θα επένδυαν και στην ανάπτυξη της χώρας. 

Στα προσφυγικά της Κοκκινιάς.

24σεπτ
2012

Οι άγνωστες περιοχές της πόλης, η κάψα της ανακάλυψης, το πρωτοείδωτο που ακόμα και σήμερα το αχανές λεκανοπεδιώτικο τηγάνι μπορεί και προσφέρει. Έτσι βρέθηκα στη Νίκαια, για πρώτη δυνατή φορά θα λεγα, πέρα από κάποιες φιλικές βίζιτες και μια παλιά επίσκεψη στο Μουσείο του Μπλόκου της Κοκκινιάς (εξαιρετικό) που μου άφησε μια συμπάθεια για την περιοχή.
Παρατηρώντας με πιο ώριμα μάτια στο σήμερα, συγκίνηση μου προκάλεσε κάτι που δύσκολα κάποιος της γενιάς μας προσέχει: τα στριμωγμένα στα πολύ στενά οικόπεδα σπιτάκια, το πως χωρίστηκε η γη σε μικρά κομματάκια γης για να φιλοξενήσει την καινούργια ζωή των προσφύγων του '22. Ένα μωσαικό από θραύσματα που απλώνεται απ' τις πλαγιές του όρους Αιγάλεω ως τα εργοστάσια των ισχνών μεροκαμάτων του Πειραιά. Χαμόσπιτα των τριων μέτρων, με ένα δωματιάκι που βάσταγε μια ολόκληρη οικογένεια, και τον αγώνα τους -κυριολεκτικά όμως-για επιβίωση. Και που αυτοί, και ο τόπος μας τα κατάφερε. Μεγάλη παρηγοριά αυτά τα μικρά σπιτάκια στο σημερινό κατάστρεμα, κάτι κρατάνε την ψυχή του παλιού Έλληνα που πάλευε πιο γενναία (ή στωικά) την σκληράδα της φτωχειας.

Και πέρα απ' τα σπιτάκια: η κοινωνικοποίηση! Τ' απογεύματα τα λάστιχα να δροσίζουν τα στενά, και όλοι να κάθονται έξω, άνθρωποι που γνωρίζονται στ' απέξω πια, μεσήλικες που γέρασαν μαζί, μια καθημερινότητα που οφειλή της είναι να πάρει την καρέκλα και να ζήσει μοιρολατρικά ένα ακόμα απόγευμα. Και τα παιδιά να παίζουν ελεύθερα, αδιανόητο σκηνικό για την Αθήνα.

Η χρυσή αυγή στο σχολείο μου…

 Φτάνοντας σήμερα το πρωί στο σχολείο , βλέπω μια ομάδα παιδιών να παίζουν κάνοντας τους χρυσαυγίτες.

Σηκώνουν τα δεξιά τους χέρια και με χαιρετούν φασιστικά.

Το σοκ , απίστευτο.

Η πίεση ξεπέρασε το 20…

Τα μαζεύω γύρω μου και αρχίζω αν τους μιλάω.

Γιατί το κάνουν αυτό , τι σημαίνει , που το είδαν , τι τους άρεσε σε αυτό ;

Οι απαντήσεις τους σαφέστατες. Τους εντυπωσίασε η στρατιωτική δομή και η πειθαρχία. Τους εντυπωσίασε το παρουσιαστικό των ναζί. Τους άρεσε ο τρόπος που διέταξαν τους δημοσιογράφους στη συνέντευξη τύπου του Αρχημαλάκα , το βράδυ των εκλογών.

Αφού κατάλαβα ότι αδυνατούσαν να ανταπεξέλθουν σε οποιαδήποτε παραγωγική συζήτηση , απομακρύνθηκα.

Στο γραφείο των καθηγητών όλοι μιλούσαν για τα αποτελέσματα των εκλογών και εστίαζαν στο φαινόμενο ”χρυσό αυγό”.

Τι έχει πει ο Αριστοτέλης για την υπέρμετρη φορολόγηση.

«...Επιδίωξη της τυραννίας είναι να πτωχεύσουν οι πολίτες, αφ' ενός για να συντηρείται με τα χρήματα τους η φρουρά του καθεστώτος, και αφ' ετέρου για να είναι απασχολημένοι οι πολίτες και να μην τους μένει χρόνος για επιβουλές. Σε αυτό το αποτέλεσμα αποβλέπει τόσο η επιβολή μεγάλων φόρων, η απορρόφηση των περιουσιών των πολιτών, όσο και η κατασκευή μεγάλων έργων που εξαντλούν τα δημόσια οικονομικά....»


Αριστοτέλους Πολιτικά

Τελικά αλλάζουμε ή Βουλιάζουμε;

Δημήτρη Χατζόπουλου.

Μήπως αυτή είναι η πραγματική αιτία της ελληνικής κρίσης;

Λάζαρος Ελευθεριάδης  aegeantimes.gr

Στην Ελλάδα υπάρχουν, αρκετοί θα έλεγα, Εμπορευματικοί σταθμοί μικρής κλίμακος (Αθήνα, Λάρισα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, κτλ.), κανείς όμως του μεγέθους και τής αντίστοιχης Εμπορευματικής στόχευσης και εμβέλειας, όπως ο νέος υπό ανέγερση Παγκόσμιος Εμπορευματικός Σταθμός στην περιοχή του Θριάσιου πεδίου στην Αττική.
Εδώ και αρκετά χρόνια η Κινέζικών συμφερόντων, κορυφαία μεταφορική εταιρεία στον κόσμο, COSCO α.ε, έχει σχεδόν «αποκλειστικά» αναλάβει την εκμετάλλευση της σημαντικότερης εμπορικής εισόδου από την  Ασία πρός στην Ευρώπη, με την συμφωνία εκμετάλλευσης μέρους του λιμένος Πειραιά, κατόπιν διακρατικής συμφωνίας μεταξύ της Κίνας και της Ελλάδος.
Τα τελευταία χρόνια στην περιοχή του “ΘΡΙΑΣΙΟΥ ΠΕΔΙΟΥ” κατασκευάζεται ο μεγαλύτερος Εμπορευματικός Σταθμός στην Ευρώπη, και ένας από τους μεγαλύτερους του κόσμου, ο οποίος θα συνδέεται με το λιμάνι του Πειραιά, προωθώντας κατ’αυτόν τον τρόπο τα εμπορεύματα τα προερχόμενα απο την Ασία στην Ευρώπη.