«Ο θάνατος της ομιλίας»: Μια ταινία μικρού μήκους για την επικοινωνία.

Η ανθρώπινη επικοινωνία (σπηλαιογραφίες, γλώσσα) αναπτύχθηκε πριν από εκατομμύρια χρόνια εφόσον οι άνθρωποι ένιωθαν από νωρίς αυτήν την ανάγκη. Σήμερα η επικοινωνία παίζει μεγάλο ρόλο στη ζωή μας αφού ολόκληρη η καθημερινότητά μας εξαρτάται από αυτήν. Όμως με την πρόοδο της τεχνολογίας έχουν αλλάξει πολλά. Μια καταπληκτική μικρού μήκους κινουμένων σχεδιών για την ποιότητα της επικοινωνίας σήμερα. Ο τίτλος της φυσικά «ο θάνατος της ομιλίας» και τα λέει όλα. Οι διαπροσωπικές σχέσεις έχουν αντικατασταθεί με εικονίδια και διάφορες συνομιλίες στο facebook, viber, iMessage, whatsapp κτλ. Όλοι σκυμμένοι πάνω από μια οθόνη, πληκτρολογώντας ασταμάτητα σαν υπνωτισμένοι. Υπερβολή ή όχι… έτσι όπως πάμε, ο θάνατος της ομιλίας δεν είναι μακριά.

[Κάντε κλικ επάνω στην εικόνα για να μεταφερθείτε στις λεπτομέρειες της ανάρτησης και να δείτε το σχετικό video]

Γονείς τον καιρό των μνημονίων

Reblogged from: 
http://www.logiosermis.net/

Υπάρχει ένα ζήτημα πολύ σοβαρό. Κάτι που με τρελλαίνει πιο πολύ από όλα τα άλλα παρανοϊκά που συμβαίνουν γύρω μας, στην μεγάλη πορεία της κατάντιας όλου του λαού μας. Δεν είναι ούτε οι μνημονιακοί δημοσιογράφοι, ούτε η μνημονιακή κυβέρνηση, ούτε οι μνημονιακοί αφεντάδες... τίποτα από όλα αυτά. ... 

Με τρελλαίνουν ΟΙ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΙ ΓΟΝΕΙΣ. 

Είναι μια νέα φάρα ανθρώπων που αν δεν το έχετε καταλάβει είναι οι προστάτες της αθλιότητας σε κάθε κοινωνικό επίπεδο. Είναι οι άνθρωποι που χαίρονται που το παιδί τους βρήκε επί τέλους μια ΔΟΥΛΙΤΣΑ, και θα παίρνει ΕΝΑ ΧΑΡΤΖΙΛΙΚΑΚΙ. Το σπούδασαν, έβγαλε τα μάτια του για να το καταφέρει, θυσίασαν τα νιάτα τους για να δώσουν στα παιδιά τους όλα τα απαραίτητα εφόδια για να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους.... 

Νίκος Καζαντζάκης: "Το καλάθι με τα σύκα"

 Reblogged from: 
http://antikleidi.com/
(Αρχική πηγή: LENA Kolentsi)

Δεξόζερβά μου αμπέλια κι ελιές, ακόμα δεν είχαν τρυγήσει, και τα σταφύλια κρέμουνταν βαριά κι ακουμπούσαν στη γης. 

Μύριζε ο αγέρας συκόφυλλο. Μια γριούλα πέρασε, στάθηκε, ανασήκωσε από το καλάθι που κρατούσε μερικά συκόφυλλα που το σκέπαζαν, διάλεξε και με φίλεψε δυο σύκα.

- Με γνωρίζεις, κυρά μου; τη ρώτησα.

Με κοίταξε ξαφνιασμένη.

Το αίσχος της «φιλανθρωπίας»

“Οταν δίνω φαγητό στους φτωχούς με λένε άγιο. Όταν ρωτώ γιατί οι φτωχοί δεν έχουν φαγητό με λένε κομμουνιστή” (Nτομ Χέλντερ Καμάρα του Ρεσίφε, ο ‘κόκκινος επίσκοπος’).

Reblogged from: http://roides.wordpress.com/
Του Αναγνώστη Λασκαράτου

Mέρες γιορτών και οι Ηρακλείς της Ορθοδοξίας, Καραμανλής Β΄ και αγανακτισμένος Καμμένος, κάνουν σεμνές και ταπεινές χριστουγεννιάτικες διακοπές στις Άλπεις, η κρατικοδίαιτη φοροαπαλλαγμένη Εκκλησία και οι επαγγελματίες φιλάνθρωποι, πετάνε μερικά εορταστικά ψίχουλα στο πιάτο του φτωχού Λάζαρου, ενώ ο Φύρερ αποκαλύπτεται να επαινεί την ευαγή δραστηριότητα κάποιου Γηροκομείου της Μητροπόλεως Σπάρτης. Με την ευκαιρία των αγίων ημερών αναδημοσιεύω πιο κάτω ένα εξαιρετικό άρθρο του κ. Άρη Χατζηστεφάνου της «Εφημερίδας των Συντακτών» (29/12) στο οποίο πολύ λίγα έχω να προσθέσω. Είναι ξεκάθαρο ότι οι άνθρωποι χρειάζονται κρατικές ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ, καταπολέμησης των αιτίων της φτώχιας  και όχι την προσβλητική για την αξιοπρέπειά τους συγκυριακή ελεημοσύνη, που τους μετατρέπει σε εξαρτημένα και ταπεινωμένα ανδράποδα του κάθε «φιλάνθρωπου».

O καπιταλισμός και η κρίση των γαϊδάρων

Reblogged from: http://www.logiosermis.net/

Μια μέρα εμφανίστηκε σε ένα χωριό ένας άνδρας με γραβάτα.

Ανέβηκε σε ένα παγκάκι και φώναξε σε όλο τον τοπικό πληθυσμό ότι θα αγόραζε όλα τα γαϊδούρια που θα του πήγαιναν, έναντι 100€ και μάλιστα μετρητά. Οι ντόπιοι το βρήκαν λίγο περίεργο, αλλά η τιμή ήταν πολύ καλή και όσοι προχώρησαν στην πώληση γύρισαν σπίτι με το τσαντάκι γεμάτο και το χαμόγελο στα χείλη.

Ο άνδρας με τη γραβάτα επέστρεψε την επόμενη μέρα και πρόσφερε 150€ για κάθε απούλητο γάιδαρο, κι έτσι οι περισσότεροι κάτοικοι πούλησαν τα ζώα τους.

Τις επόμενες ημέρες προσέφερε 300 ευρώ για όσα ελάχιστα ζώα ήταν ακόμα απούλητα με αποτέλεσμα και οι τελευταίοι αμετανόητοι να πουλήσουν τα γαϊδούρια τους.

Μετά συνειδητοποίησε ότι στο χωριό δεν έμεινε πια ούτε ένας γάιδαρος και ανακοίνωσε σε όλους ότι θα επέστρεφε μετά από μια εβδομάδα για να αγοράσει οποιοδήποτε γάιδαρο έβρισκε έναντι ... 500€!! Και αποχώρησε.

Punk Economics: Lesson 2 greek subs

Η οικονομική κρίση στην Ευρώπη με απλά λόγια...
Ο David McWilliams, Ιρλανδός οικονομολόγος μας δίνει το δεύτερο μάθημα πανκ οικονομικών. Αξίζει να το δείτε με προσοχή.

[Κάντε κλικ επάνω στην εικόνα για να μεταφερθείτε στις λεπτομέρειες της ανάρτησης και να δείτε το video.]

Punk Economics: Lesson 1 greek subs

Η οικονομική κρίση στην Ευρώπη με απλά λόγια...
Ο David McWilliams, Ιρλανδός οικονομολόγος μας δίνει το πρώτο μάθημα πανκ οικονομικών. Αξίζει να το δείτε με προσοχή.

[Κάντε κλικ επάνω στην εικόνα για να μεταφερθείτε στις λεπτομέρειες της ανάρτησης και να δείτε το video.]

5 τρόποι για να διασταυρώσετε την εγκυρότητα αυτών που διαβάζετε στο διαδίκτυο.

Reblogged from: http://www.freeweird.com

Παρά το γεγονός ότι ο παγκόσμιος ιστός έχει κλείσει ήδη δύο γεμάτες δεκαετίες, το διαδίκτυο εξακολουθεί να αποτελεί σε μεγάλο βαθμό αχαρτογράφητο έδαφος, με πολλούς από τους – τυπικούς και άτυπους – κανόνες του να βρίσκονται ακόμη υπό διαμόρφωση. Επιπλέον, τα blogs και τα κοινωνικά δίκτυα δίνουν την ευκαιρία σε οποιονδήποτε να εκφράσει δημόσια την άποψή του, γεγονός που φέρνει πρωτόγνωρες ελευθερίες αλλά και δημιουργεί, ταυτόχρονα, νέα προβλήματα.

Τάδε έφη...

Η άγνοια οδηγεί στη μισαλλοδοξία και τη συντήρηση.

Όπως φαίνεται από καθημερινή εμπειρική παρατήρηση γύρω μας, το μεγάλο στοίχημα της εποχής μας δεν είναι η τεχνολογική κι η επιστημονική πρόοδος, αλλά επί της ουσίας η μεταφορά των επιστημονικών κατακτήσεων στα λαϊκά στρώματα. Πρόκειται για μία σημαντική άγνοια επί των κατακτήσεων στο χώρο της επιστήμης κατά τις τελευταίες δεκαετίες που συχνά οδηγεί στη μισαλλοδοξία και την οπισθοδρόμηση, σε λάθη εκτίμησης και παρερμηνείες. Η άγνοια αυτή όμως λειτουργεί ως ανασταλτικός παράγοντας στην κοινωνική ανάπτυξη, εμποδίζει ως τροχοπέδη την εξέλιξη της εθνικής κοινότητας.

Η άγνοια όμως οδηγεί στη μισαλλοδοξία και το φόβο καιο φόβος πάντα ξεκινάει από την άγνοια (Ralph Waldo Emerson). Κλειδώνει την κρίση σε επικίνδυνες και δογματικές ατραπούς. Κι ας μην ξεχνάμε ότι σε τελική ανάλυση ο φανατισμός είναι η πεποίθηση της άγνοιας (Μάλκιν Γ΄). Ο φανατισμός είναι ο μόνος τρόπος έκφρασης ανθρώπων που δεν αναπτύσσουν λογικά στηριγμένα επιχειρήματα και εκτονώνουν, στην ουσία, τις φοβίες και τις ανασφάλειες που καλλιεργεί η ύπνωση της λογικής σκέψης στο βωμό της αφοσίωσης στη μαλθακότητα της εύκολης ζωής, του εύκολου πλουτισμού με αμφίβολης αξίας υλικά αγαθά και ευκολίες που αλλοτριώνουν την ψυχή και το νου. Η καλλιεργημένη και εκπορευόμενη άγνοια οδηγεί στον φανατισμό, ο φανατισμός γίνεται τρομοκρατία και τα δείγματα αυτής της τρομοκρατίας, όσο και τις πηγές της, τις βλέπουμε να αναδεικνύονται σε καθοριστικό παράγοντα της καθημερινής μας ζωής.

Τι γνώριζαν οι γιατροί για τον καρκίνο το 1934;

Γνώριζαν το 1934 οι γιατροί ότι ο καρκίνος προκαλείται από ιό; Και πέτυχαν να τον θεραπεύσουν 100%; Αυτό ισχυρίζεται ο συγγραφέας Barry Lynes, βασισμένος σε ιστορικά στοιχεία και αποδείξεις.Έπρεπε όμως να περάσουν σχεδόν 80 χρόνια για να πληροφορηθούμε από χείλη επιστημόνων ότι αρκετές μορφές καρκίνου θα πρέπει πλέον να αναγνωριστούν ως μεταδοτικές νόσοι. Και μάλιστα ότι οφείλονται σε μόλυνση από ιούς, μικρόβια και παράσιτα, άρα μπορούν και να προληφθούν και να θεραπευθούν.

Τα πρόσφατα στοιχεία

Η εξειδικευμένη σε θέματα ογκολογίας και μεταδοτικών νοσημάτων αγγλική ιατρική επιθεώρησηThe Lancet ανακοίνωσε πρόσφατα τα τελευταία συμπεράσματα για τον καρκίνο, βασισμένα σε στοιχεία του Διεθνούς Οργανισμού Ερευνών για τον Καρκίνο (International Agency for Research on Cancer), ο οποίος αποτελεί τμήμα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (World Health Organization –WHO). Οι επιστήμονες εξέτασαν τα ποσοστά εμφάνισης 27 διαφορετικών μορφών καρκίνου σε 184 χώρες και αναγνώρισαν τον καρκίνο ως μια μεταδοτική ασθένεια. Οι στατιστικές έδειξαν ότι μία στις έξι περιπτώσεις νέων κρουσμάτων καρκίνου που εμφανίστηκαν το 2008 οφείλεται σε λοιμώξεις από μικρόβια, ιούς και παράσιτα. Αυτό σημαίνει ότι περίπου 2.000.000 νέα περιστατικά καρκίνου κάθε χρόνο προκαλούνται από μολυσματικούς παράγοντες που είναι σε μεγάλο βαθμό θεραπεύσιμοι, όπως αναφέρει και το BBC.

Στοιχεία για τη σπατάλη φαγητού (όταν κάποιοι πεινάνε)

Η φτώχεια και η πείνα στην Ελλάδα:

• 20% του πληθυσμού της Ελλάδας απειλείται με φτώχεια (23,7% των παιδιών έως 17 ετών)
• Άνεργοι τον Ιανουάριο του 2012:  1.084.668 άτομα ή 21,8% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού (αύξηση 14,8% σε σχέση με το αντίστοιχο μήνα του 2010), εντός του 2011 χάθηκαν 363.360 θέσεις εργασίας. Σε σύγκριση με το 2008 το ποσοστό έχει τριπλασιαστεί από το 7,8%.
• Μακροχρόνια άνεργοι: 37%, (υψηλότερο ποσοστό ανεργίας στις ηλικίες 15-24: 50,8%)
• Η Ελλάδα βρίσκεται στην τέταρτη θέση της λίστας για τον κίνδυνο φτώχειας της Ε.Ε. μετά τις Λετονία, Ρουμανία και Βουλγαρία, χώρες με αρκετά χαμηλότερο κατά κεφαλήν εισόδημα. (στοιχεία πριν το 2011)
• Η Ελλάδα παρουσιάζει το υψηλότερο ποσοστό υλικής αποστέρησης στην Ε.Ε, ενώ στο 11,2% βρίσκεται και το ποσοστό ακραίας υλικής αποστέρησης. Ο εναλλακτικός αυτός δείκτης, βασίζεται στη δυνατότητα κάλυψης των παρακάτω 9 αναγκών:

Η Ελλάδα ως θύμα.

Από τότε που η Ελλάδα πήρε την κάτω βόλτα, ακούσαμε πολλά για όλα τα κακά των Ελλήνων. Κάποιες κατηγορίες είναι αληθινές, κάποιες λάθος – αλλά όλες χάνουν το νόημα. Ναι, υπάρχουν μεγάλες αποτυχίες στην ελληνική οικονομία, την πολιτική και χωρίς αμφιβολία την κοινωνία. Αλλά οι αποτυχίες δεν είναι αυτές που προκάλεσαν την κρίση που ταλανίζει την Ελλάδα και απειλεί να διαχυθεί σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Όχι, οι ρίζες αυτής της καταστροφής εντοπίζονται πιο βόρεια, στις Βρυξέλλες, στη Φρανκφούρτη και στο Βερολίνο, όπου οι αξιωματούχοι δημιούργησαν ένα βαθιά – ίσως μοιραία – ελαττωματικό νομισματικό σύστημα, έπειτα περιέπλεξαν αυτά τα προβλήματα αντικαθιστώντας την ανάλυση με την ηθικολογία. Και η λύση στην κρίση, αν υπάρχει, θα πρέπει να έρθει από τους ίδιους.

Σεβασμό στην αρχαιότητα: Λαγκάρντ ή Γκύντερ Γκρας;

Πρωτοσέλιδο άρθρο γνώμης του πολιτιστικού συντάκτη και προέδρου της Ελεύθερης Ακαδημίας Τεχνών του Αμβούργου Ulrich Greiner δημοσιεύεται στην εφημερίδα «Die Zeit» με τίτλο «Σεβασμό στην αρχαιότητα». Όπως υποδηλώνει ο υπότιτλός του, το άρθρο αναρωτιέται: «η διευθύντρια του ΔΝΤ Λαγκάρντ βρίζει τους Έλληνες. Ο Γκ. Γκρας κάνει το αντίθετο. Ποιος έχει δίκιο άραγε;».

Η Κ. Λαγκάρντ, διευθύντρια του ΔΝΤ, σε συνέντευξή της στον Guardian δήλωσε ότι οι Έλληνες μπορούν καλύτερα να βοηθηθούν μόνοι τους, πληρώνοντας όλοι τους φόρους τους, και πρόσθεσε: «ανησυχώ περισσότερο για τα παιδιά σε ένα φτωχό χωριό του Νίγηρα, που έχουν μόνο δύο ώρες μάθημα και μοιράζονται μία καρέκλα στα τρία στο σχολείο. Αυτά τα παιδιά σκέπτομαι όλη την ώρα. Γιατί πιστεύω ότι αυτά χρειάζονται πολύ περισσότερο τη βοήθειά μας από τους ανθρώπους στην Αθήνα».

Ας μην καταστρέψουν οι Γερμανοί για τρίτη φορά την Ευρώπη.

[Pgn: Οι υπογραμμίσεις είναι από μένα και όχι από τον συγγραφέα, ο οποίος ήταν υπουργός Εξωτερικών και αντικαγκελάριος της Γερμανίας.]

Η κατάσταση στην Ευρώπη είναι σοβαρή – πάρα πολύ σοβαρή. Ποιος θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί ότι ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον θα καλούσε τις κυβερνήσεις της Ευρωζώνης να μαζέψουν τις δυνάμεις τους και να δημιουργήσουν μια δημοσιονομική ένωση – με κοινό προϋπολογισμό και φορολογική πολιτική και κοινές εγγυήσεις για το δημόσιο χρέος; Και τον Κάμερον να υποστηρίζει ότι μόνο η εμβάθυνση της πολιτικής ενοποίησης μπορεί να σταματήσει τη διάρρηξη του ευρώ…

Ένας συντηρητικός πρωθυπουργός της Βρετανίας είπε τέτοια πράγματα! Το ευρωπαϊκό σπίτι καίγεται και ο Κάμερον ζητά μια ορθολογική και αποφασιστική απάντηση από την Πυροσβεστική.

Δυστυχώς όμως επικεφαλής της Πυροσβεστικής είναι η Γερμανία και διοικητής της είναι η καγκελάριος Αγγέλα Μέρκελ. Κατά συνέπεια η Ευρώπη συνεχίζει τις προσπάθειες να σβήσει τη φωτιά ρίχνοντας βενζίνη – την γερμανικής έμπνευσης και επιβολής λιτότητα – με συνέπεια μέσα σε 3 μόλις χρόνια η χρηματοπιστωτική κρίση της Ευρωζώνης να έχει μετατραπεί σε ευρωπαϊκή υπαρξιακή κρίση.

Ας μην αυταπατώμεθα: αν το ευρώ διαλυθεί, θα ακολουθήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση – η  μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου – οδηγώντας σε μια παγκόσμια οικονομική κρίση μιας κλίμακας που οι περισσότεροι άνθρωποι που ζουν σήμερα δεν βίωσαν ποτέ. Η Ευρώπη βρίσκεται στο χείλος της αβύσσου και είναι σίγουρο ότι θα πέσει μέσα αν η Γερμανία – και η Γαλλία – δεν αλλάξουν πορεία.

Σουλμάιστερ: «Η Ελλάδα είναι το εξιλαστήριο θύμα της κρίσης»

Ως «μη ελληνική» χαρακτήρισε την κρίση στην Ευρωζώνη, ο Αυστριακός οικονομολόγος Στέφαν Σουλμάιστερ σε δηλώσεις του τονίζοντας πως η χώρα μας χρησιμοποιείται ως εξιλαστήριο θύμα.

Ο διεθνώς γνωστός οικονομολόγος, του αυστριακού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών, σε σημερινή συνέντευξή του στη δημόσια αυστριακή ραδιοφωνία συνέκρινε την οικονομική κρίση με αυτήν του μεσοπολέμου, ενώ στην συνέχεια προειδοποίησε συγχρόνως πως αν η Ελλάδα αποχωρήσει από την Ευρωζώνη, ολόκληρη η ευρωπαϊκή οικονομία θα περιπέσει σε μια βαθιά ύφεση, σε μια μακροπρόθεσμη κρίση, απλώς και μόνο γιατί σίγουρα, θα αυξηθούν τα επιτόκια για τα πορτογαλικά, ιταλικά και ισπανικά κρατικά ομόλογα.

Είναι η Χρυσή Αυγή ο κίνδυνος;

του Ιουλιανού

[pgn: Πριν ξεκινήσετε την ανάγνωση να ξεκαθαρίσω ότι οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου και όχι του συγγραφέα. Οι μοναδικές αλλαγές που έχω κάνει αφορούν σε κάποια μικρά ορθογραφικά λάθη.]

Οι λειτουργίες του παγκοσμίου καπιταλιστικού συστήματος ποτέ δεν υπήρξαν ομαλές και ουδέποτε παρουσίασαν σταθερές οικονομικές συνθήκες, αλλά διακυμάνσεις μέσα σε μια συγκεκριμένη χρονική διάρκεια. Η διακυμάνσεις αυτές έχουν περιγραφεί έξοχα από τον Σοβιετικό οικονομολόγο Kondratiev όπου με βάση την θεωρία του των Μακρών Κυμάτων προέβλεψε ότι αυτή η χρονική διάρκεια των διακυμάνσεων είναι της τάξεως των πενήντα χρόνων. Αυτή η χρονική διάρκεια , αυτός ο κύκλος, ήταν ικανός να παράγει δυνατότητες μα και προβλήματα. Απροσδόκητα κέρδη στους ιδιοκτήτες των μέσων παραγωγής μα και χρεοκοπίες. Όπως και ο Μαρξ, ο Kondratiev πίστευε ότι οι κύκλοι αυτοί είναι μέρος μιας διαδικασίας όπου ο καπιταλισμός θέτει σε κίνδυνο την ίδια την ύπαρξη του. Είναι δηλαδή μια εσωτερική και ανυπέρβλητη εσωτερική αντίφαση. Άρα η εκδήλωσή της κρίσης είναι νομοτελειακή, αντικειμενικό γεγονός, πέρα και έξω από τη θέληση των ίδιων των καπιταλιστών.

Δεν φτάνει να είμαι Έλληνας.

«Όλοι οι πολιτικοί οι ίδιοι είναι». «Αποχή είναι μόνη λύση». «Ανατροπή του Μνημονίου». «Λαϊκοί Αγώνες». «Μονόδρομος το Μνημόνιο» «Επανδιαπραγμάτευση». Βαρεθήκατε; Και εγώ! Οι πολιτικοί και οι αγωνιστές χρησιμοποιούν λέξεις. Τις ίδιες, επαναλαμβανόμενες, βαρετές, κενές, ανούσιες λέξεις. Με λέξεις δεν αλλάζει ο κόσμος. Αγανάκτησα με τόση αγανάκτηση. Δεν οδηγεί πουθενά, παρά μόνο σε μεγαλύτερη αγανάκτηση. Τι χρειαζόμαστε δηλαδή για να ξαναστήσουμε αυτή τη χώρα στα πόδια της; Ιδιαίτερη πρόσκληση; Μνημόνιο; Τον Τσίπρα; Αυτά που πρέπει να γίνουν πραγματικά είναι αυτά που δεν χρειάζονται λεφτά. Εμπιστοσύνη χρειάζονται και κοινωνικό συμβόλαιο.

Η συνέντευξη του Αδαμάντιου Πεπελάση από το "ΜΟΝΟ", του Κώστα Καραβίδα.

"Αλίμονο στη χώρα που διοικείται από Βενιζέλους, από ανθρώπους που είναι ασυγκράτητοι και διψούν για επιβεβαίωση και αξιώματα."

Την ημέρα που η Αθήνα υποδεχόταν το χιόνι, συναντήσαμε τον Αδαμάντιο Πεπελάση στο καταφύγιο του στη Φιλοθέη. Διαπρεπής οικονομολόγος, χρόνια καθηγητής σε αμερικανικά πανεπιστήμια και με μακρά θητεία στη διοίκηση τραπεζών, είχε το προνόμιο να διατελέσει συνεργάτης και φίλος όλων σχεδόν των πρωθυπουργών της Μεταπολίτευσης. Τους έζησε όλους από κοντά, τους συμβούλευσε και συγκρούστηκε μαζί τους. Ο ίδιος αρνήθηκε τη θέση του βουλευτή επικρατείας που του πρότεινε τόσο ο Κ. Καραμανλής όσο και ο στενός φίλος του, Α. Παπανδρέου. Η μαρτυρία του 90χρονου σήμερα διανοούμενου οικονομολόγου έχει διπλή σημασία. Αφενός, ξεκαθαρίζει το νέο οικονομικό και πολιτικό τοπίο που διαμορφώνεται. Αφετέρου, στο δεύτερο μέρος της κουβέντας μας, καταθέτει ενώπιον της ιστορίας, τις κρίσεις του για τις πολιτικές προσωπικότητες που σφράγισαν τη μεταπολιτευτική κακοδαιμονία μας. Ο λόγος του έχει ιδιαίτερη βαρύτητα καθώς δεν προέρχεται από έναν αριστερό διανοούμενο με την κλασική έννοια του όρου, αλλά από έναν φιλελεύθερο που βρισκόταν πολύ κοντά αλλά και τόσο μακριά από τα δώματα της εξουσίας. Η συνέντευξη ποταμός που μας παραχώρησε, σε μεγάλο βαθμό είναι απολογητική αλλά και απολογιστική. Αποδομεί εκ των έσω τον μύθο που περιέβαλλε τα πρόσωπα της νεότερης ελληνικής ιστορίας, απευθύνοντας ένα δριμύ κατηγορώ με βαρύτατους χαρακτηρισμούς στους δυο μοιραίους της οικογένειας Παπανδρέου με την οποία συνδεόταν φιλικά μέχρι λίγα χρόνια πριν. Τα ερωτήματα που θέτει είναι αμείλικτα και δεν γίνεται να μείνουν αναπάντητα. 

Εσείς δεν υπήρξατε ποτέ ένας τυπικός οικονομολόγος. Πάντα υπήρχε η διάσταση του πολιτισμού στη σκέψη και τη δράση σας. Οι άνθρωποι των καιρών μας βλέπουν ως ασυμβίβαστες αυτές τις δυο ενασχολήσεις, την οικονομία και τον πολιτισμό. Πώς συμβιβάζεται το προφίλ του οικονομολόγου με τις πολιτιστικές αγωνίες;

Αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας του Α.Π.Θ ο Ρομπέρτο Μπενίνι.

Παρουσία ενός πολυπληθούς και ιδιαίτερα ενθουσιώδους ακροατηρίου, ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Ρομπέρτο Μπενίνι αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας του τμήματος Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του ΑΠΘ.
Εκδηλωτικός και ενθουσιώδης ήταν και ο βραβευμένος με Όσκαρ Ιταλός δημιουργός, που ανέμισε το καπέλο του επίτιμου διδάκτορα και δεν δίστασε να ανέβει στα έδρανα.
"Για μια εξόχως σημαντική στιγμή", για το πανεπιστήμιο μίλησε ο πρύτανης του ΑΠΘ, Γιάννης Μυλόπουλος και πρόσθεσε ότι με την αναγόρευση διευρύνεται ο πνευματικός πλούτος του ιδρύματος.
"Πολύτιμο κομμάτι του ιταλικού πολιτισμού", χαρακτήρισε τα έργα του τιμώμενου ο πρόεδρος του τμήματος Φοίβος Γκικόπουλος.
Η ομότιμη καθηγήτρια του τμήματος Κατερίνα Ευαγγέλου, επισήμανε ότι ο Ρομπέρτο Μπενίνι αποτελεί τον επιφανέστερο απόγονο της μακράς παράδοσης της των γελωτοποιών της ιταλικής αυλής και της κομέντια ντελ άρτε.Αναφέρθηκε, επιπλέον, στη σχέση του Μπενίνι με τη "Θεία Κωμωδία" του Δάντη, τονίζοντας ότι επαναπροσδιόρισε τη σχέση του έργου με το ευρύ κοινό και το ελευθέρωσε από τη «διπλή φυλακή» του σχολικού περιβάλλοντος και της ιστορικής και λογοτεχνικής αγοράς.Μιλώντας στα ελληνικά ξεκίνησε την αντιφώνηση του ο Ρομπέρτο Μπενίνι. "Ευχαριστώ. Καλησπέρα. Γεια σας αγαπημένοι μου φίλοι. Θέλω να σας φιλήσω όλους στο στόμα. Η καρδιά μου χτυπάει πολύ δυνατά", είπε καταχειροκροτούμενος.
Αναφέρθηκε, επιπλέον, στην οικονομική κρίση, τονίζοντας ότι «δεν είναι η Ελλάδα που χρωστάει», αλλά "όλος ο κόσμος, η Ευρώπη χρωστάνε στην Ελλάδα τα πάντα".
Επέλεξε να αναπτύξει το θέμα "Δάντης, Θεία Κωμωδία. Ερμηνεία και σχόλια στο ΧΙ Άσμα της Κόλασης".
"Μια στάλα ακόμα πίσω γύρισε, όπου του Θεού την καλοσύνη, οι τοκογλύφοι πληγώνουν, λες, και λύσε μου τον κόμπο".
"Φύση και τέχνη πια, στο νου σου αν βάλεις, τη «Γένεση» απαρχής πρεπό να δίνουν ζωή και προκοπή στο ανθρωπολόι. Μα ο τοκογλύφος άλλο δρόμο παίρνει. Φύση αψηφάει και την ακόλουθη της, τι την ελπίδα αυτός αλλού στυλώνει".


Πηγή: http://news247.gr