Ο συλλογικός Σωκράτης

Reblogged from: www.avgi.gr

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΦΑΡΑΚΛΑ 
διδάσκει Πολιτική Φιλοσοφία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
Ο Σωκράτης έσπαγε τα νεύρα των Αθηναίων, γιατί παντού έκανε τον βλάκα. Όταν κάποιος έλεγε κάτι, ενώ συνάμα του έκλεινε το μάτι, για να του δώσει να καταλάβει ότι εννοεί κάτι άλλο, πιο σημαντικό, που όμως δεν λέγεται, και το οποίο μπορούσε να είναι μέχρι και το αντίθετο του τι έλεγε, ο Σωκράτης επέμενε στο πρώτο επίπεδο, αρνιόταν πεισματωδώς να «μπει στο νόημα».

Μέχρι κι ο θάνατός του έχει αυτά τα χαρακτηριστικά. Οι Αθηναίοι τον καταδίκασαν εις θάνατον, ενώ του έκλειναν το μάτι, για να καταλάβει ότι δεν το εννοούν, ότι δεν έχει παρά να πάει στη Θήβα για μερικά χρόνια. Αυτός όμως τίποτα, εκεί. Πίνει το φαρμάκι διακηρύσσοντας την υποταγή του στους νόμους της πόλεως και συζητώντας με τους φίλους του.

Μικρομεσαίοι ευεργέτες

08
οκτ
2012

 Reblogged from Αντικλείδι:

Γιατί σήμερα έχουν εκλείψει από την Ελλάδα οι εθνικοί ευεργέτες; Δεν είναι μόνο η ταινία του Γιάννη Σμαραγδή για τον Ιωάννη Βαρβάκη («Ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι») που καθιστά το ερώτημα επίκαιρο. Είναι και ο τραγέλαφος της «δωρεάς» των 600 δισ. δολ. από ελληνοαμερικανούς εκατομμυριούχους (;) της οργάνωσης END (End National Debt), που όχι μόνο θα διέγραφαν το ελληνικό χρέος, αλλά θα επένδυαν και στην ανάπτυξη της χώρας.