Ο καιρός (κάντε κλικ)

Πέμπτη, 28 Ιουνίου 2012

Έλληνας καθηγητής του ΜΙΤ λύνει οικονομικό πρόβλημα 30 ετών!


O Κωστής Δασκαλάκης, ο Έλληνας καθηγητής του MIT που έγινε γνωστός το 2008 καθώς συμμετείχε στην ομάδα που έλυσε το γρίφο του Τζον Νας, ένα πολύπλοκο πρόβλημα στη θεωρία παιγνίων που αφορά στον υπολογισμό των καταστάσεων ισορροπίας, επανέρχεται στο προσκήνιο δημοσιεύοντας δύο έρευνες πάνω σε ένα πρόβλημα των Oικονομικών που απασχολεί τους μαθηματικούς για 30 χρόνια.
Το 2007 ο Roger Myerson του πανεπιστημίου του Σικάγο, τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Οικονομικών, για τη δουλειά που δημοσίευσε το 1981 πάνω στους πλειστηριασμούς. Χρησιμοποιώντας τη θεωρία παιγνίων, απέδειξε πως όταν όλοι οι πλειοδότες λειτουργούν με βάση το προσωπικό τους συμφέρον σε έναν πλειστηριασμό για κάποιο συγκεκριμένο αντικείμενο, ο πωλητής θα εισπράξει το μέγιστο κέρδος. Προέκυψε όμως ένα ερώτημα, από τη δουλειά του Myerson: ποιος είναι ο βέλτιστος τρόπος να οργανώσεις έναν πλειστηριασμό στον οποίο θα δημοπρατούνται πολλαπλά αντικείμενα; Η ομάδα του Δασκαλάκη, υποστηρίζει πως έλυσε το πρόβλημα αυτό, αναπτύσσοντας έναν αλγόριθμο που περιγράφει τη βέλτιστη δομή που πρέπει να έχει ένας τέτοιος πολλαπλός πλειστηριασμός.

Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2012

Η Ελλάδα ως θύμα.

Από τότε που η Ελλάδα πήρε την κάτω βόλτα, ακούσαμε πολλά για όλα τα κακά των Ελλήνων. Κάποιες κατηγορίες είναι αληθινές, κάποιες λάθος – αλλά όλες χάνουν το νόημα. Ναι, υπάρχουν μεγάλες αποτυχίες στην ελληνική οικονομία, την πολιτική και χωρίς αμφιβολία την κοινωνία. Αλλά οι αποτυχίες δεν είναι αυτές που προκάλεσαν την κρίση που ταλανίζει την Ελλάδα και απειλεί να διαχυθεί σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Όχι, οι ρίζες αυτής της καταστροφής εντοπίζονται πιο βόρεια, στις Βρυξέλλες, στη Φρανκφούρτη και στο Βερολίνο, όπου οι αξιωματούχοι δημιούργησαν ένα βαθιά – ίσως μοιραία – ελαττωματικό νομισματικό σύστημα, έπειτα περιέπλεξαν αυτά τα προβλήματα αντικαθιστώντας την ανάλυση με την ηθικολογία. Και η λύση στην κρίση, αν υπάρχει, θα πρέπει να έρθει από τους ίδιους.

Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2012

Σοσιαλισμός και νηπιοπρέπεια.


Το παρακάτω αρθρίδιο αποτελεί, για μια ακόμη φορά, έκκληση για σοβαρότητα. Οι Έλληνες έχουν παρασυρθεί από τους πολιτικούς τους σε μια σειρά από παρεξηγήσεις και, κατά συνέπεια, σε μια σειρά από παράλογες πράξεις. Οι Ευρωπαίοι απαιτούν την αποπλήρωση των δανείων μέσα σε συγκεκριμένες προθεσμίες· ελάχιστα τους ενδιαφέρει ο τρόπος με τον οποίον θα γίνει αυτή η εξόφληση. Το μνημόνιο είναι μια πρόταση, φιλελεύθερου τύπου, σύμφωνα με την οποία εξασφαλίζονται χρήματα γι’ αυτή την εξόφληση.
Αν οι Έλληνες μπορούν να φανούν συνεπείς στις υποχρεώσεις τους κατεδαφίζοντας τον «καπιταλισμό» και κτίζοντας τον «σοσιαλισμό», εμπρός λοιπόν για τον σοσιαλισμό: η Γερμανίδα καγκελάριος δεν θα ενθουσιαστεί με την ανάδυση μιας σοσιαλιστικής χώρας στις εσχατιές της Ευρώπης· το πρόβλημά της όμως αυτή τη στιγμή δεν είναι το καθεστώς μας – είναι το ότι η Ελλάδα στοιχίζει ακριβά στην Ευρώπη και η αστάθειά της επηρεάζει αρνητικά την ευρωζώνη. Ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ –το έχουμε γράψει ξανά και ξανά– παρουσιάζουν παραλλαγές μιας προοπτικής που μοιάζει υλικό πολιτικής φαντασίας· όμως, τόσες και τόσες εξελίξεις ήταν αδιανόητες προτού γίνουν πραγματικότητα... Αν υποθέσουμε λοιπόν ότι γίνεται πραγματικότητα, τι θα συμβεί άραγε;

Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2012

Αυτά που μας έμειναν.

Γιάνης Βαρουφάκηςτου Γιάνη Βαρουφάκη01/06/2012
Τον Απρίλιο του 2010, πριν υπογραφεί το Μνημόνιο 1, έγραφα σε αυτές τις σελίδες: «Έχουμε εμπλακεί σε μια ατέρμονη διαπραγμάτευση που μας σέρνει όλο και κοντύτερα σε ένα Αργεντίνικο τάνγκο εντός της ευρωζώνης, με την υποχρεωτική συμμετοχή και άλλων δεινοπαθούντων χωρών (π.χ. Ισπανία, Πορτογαλία - ακόμα και Γαλλία), του οποίου η λογική κατάληξη είναι ο προαναγγελθείς θάνατος του ευρώ.» Τον Ιανουάριο του 2011, αλλά και ξανά (ως υπενθύμιση) τον Ιανουάριο που μας πέρασε, ξαναέγραφα: «Αυτή η Κρίση, αν την αφήσουμε να εξελιχθεί …, δεν θα δείξει επιείκεια σε κανέναν. Δεν θα διαχωρίσει τον φαύλο από τον χρηστό, τον Γερμανό βιομηχανικό εργάτη από τον αργόσχολο του ΟΣΕ, τον ιδιωτικό από τον δημόσιο υπάλληλο, τον έλληνα μεροκαματιάρη στον Ορχομενό από τον Πολωνό μετανάστη στο Παρίσι.»

Υπακοή στην εξουσία: το πείραμα του Milgram.


Πείραμα Milgram: Υπακοή στην εξουσία | dailyarticle.gr


Με αυτό το άρθρο θα αναφερθώ στην επιθετικότητα. Δεν εννοώ όμως την ακραία επιθετικότητα κάποιων λίγων, βάναυσων και διαταραγμένων ατόμων, αλλά την καταστροφική συμπεριφορά στην οποία μπορούμε να φτάσουμε όλοι μας, υπακούοντας στην εξουσία. Όπως έχει παρατηρηθεί κατά καιρούς, πολλοί κατά τα άλλα φιλήσυχοι πολίτες έχουν επιδείξει τρομακτικό βαθμό βιαιότητας σε πολέμους ή παρόμοιες καταστάσεις. Μια εξήγηση αυτού του φαινομένου μπορεί να αναζητηθεί στην έμφυτη επιθετική τάση του ανθρώπου, που βρίσκεται σε λανθάνουσα κατάσταση στην καθημερινή ζωή και εκδηλώνεται πλήρως σε εξαιρετικές περιστάσεις, όπως οι πόλεμοι. Αυτή η προσέγγιση όμως είναι ελλιπής, όσο και απλουστευτική. Ένας ακόμα παράγοντας που πρέπει να συνεκτιμηθεί είναι η υποταγή στην εξουσία, η οποία είναι θεμελιώδες χαρακτηριστικό ομάδων με αυστηρή πειθαρχία, όπως οι στρατοί. Το πείραμα του Milgram που θα αναλύσω παρακάτω αποκαλύπτει, ιδιαιτέρως ωμά, μέχρι που μπορεί να φτάσει ένας «συνηθισμένος άνθρωπος» υπακούοντας την εξουσία...

Σεβασμό στην αρχαιότητα: Λαγκάρντ ή Γκύντερ Γκρας;

Πρωτοσέλιδο άρθρο γνώμης του πολιτιστικού συντάκτη και προέδρου της Ελεύθερης Ακαδημίας Τεχνών του Αμβούργου Ulrich Greiner δημοσιεύεται στην εφημερίδα «Die Zeit» με τίτλο «Σεβασμό στην αρχαιότητα». Όπως υποδηλώνει ο υπότιτλός του, το άρθρο αναρωτιέται: «η διευθύντρια του ΔΝΤ Λαγκάρντ βρίζει τους Έλληνες. Ο Γκ. Γκρας κάνει το αντίθετο. Ποιος έχει δίκιο άραγε;».

Η Κ. Λαγκάρντ, διευθύντρια του ΔΝΤ, σε συνέντευξή της στον Guardian δήλωσε ότι οι Έλληνες μπορούν καλύτερα να βοηθηθούν μόνοι τους, πληρώνοντας όλοι τους φόρους τους, και πρόσθεσε: «ανησυχώ περισσότερο για τα παιδιά σε ένα φτωχό χωριό του Νίγηρα, που έχουν μόνο δύο ώρες μάθημα και μοιράζονται μία καρέκλα στα τρία στο σχολείο. Αυτά τα παιδιά σκέπτομαι όλη την ώρα. Γιατί πιστεύω ότι αυτά χρειάζονται πολύ περισσότερο τη βοήθειά μας από τους ανθρώπους στην Αθήνα».

Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2012

Να δεις που κάποτε θα μας πούνε και μαλάκες.

Κι επειδή το χιούμορ δεν είναι μόνο στάση ζωής....
Κάντε κλικ επάνω στην εικόνα και απολαύστε δύο καταπληκτικά video.

Πώς θα αλλάξουμε την εικόνα της Ελλάδας.

Συνέντευξη του image maker των εθνών, Σάιμον Ανχολτ, για το πώς θα καταφέρουμε να επαναπροσδιορίσουμε την ταυτότητά μας.
Στην Ελλάδα, η συζήτηση για το πώς η χώρα θα ορίσει την ταυτότητά της στη μετά την κρίση εποχή, έχει ήδη ξεκινήσει. Η εικόνα της έχει δεχθεί ένα τεράστιο πλήγμα που δυστυχώς αφαιρεί αξία από τα προϊόντα και τις υπηρεσίες της.
Το 1996 ο Ανχολτ ανέπτυξε τη θεωρία του nation brand και εντόπισε αναλογίες ανάμεσα στον τρόπο με τον οποίο ένας οργανισμός ή μια εταιρεία δομεί την εικόνα του (branding) και στον τρόπο με τον οποίο μια χώρα δομεί τη διεθνή εικόνα της (nation branding). Ο Ανχολτ θεωρεί ως σημαντικότερους διαύλους διαμόρφωσης της εικόνας μιας χώρας την τουριστική προβολή της, τις εταιρείες της που παράγουν εξαγώγιμα προϊόντα, τις διεθνείς σχέσεις της, τον πολιτισμό της αλλά και τους ίδιους τους πολίτες της, που διαμορφώνουν με τη στάση τους αντιλήψεις και απόψεις για την πατρίδα τους στο εξωτερικό. Η ετήσια έρευνά του, που αποτιμά την εικόνα των χωρών που συμμετέχουν σε αυτήν, αποτελεί τη γνωστότερη και πιο διαδεδομένη ανάλυση της εικόνας των χωρών του πλανήτη. Η Ελλάδα δεν συμμετέχει σε αυτές. Όταν τον ρωτήσαμε γιατί, μας απάντησε ότι πρέπει να απευθύνουμε το ερώτημα στους πολιτικούς μας. Ο ίδιος έχει πλέον μετακινηθεί από τις αρχικές του θέσεις, και εκφράζει πια ανοιχτά το επιχείρημα ότι η δύναμη για την αλλαγή της εικόνας μιας χώρας βρίσκεται μόνο στους ίδιους της τους πολίτες.

Το χθες και το αύριο της ελληνικής κρίσης. (Κείμενο 11 Οικονομολόγων)

Η εξέλιξη της ελληνικής κρίσης την τελευταία διετία και τα πρόσφατα πολιτικά δρώμενα έχουν προκαλέσει στους Έλληνες αισθήματα μεγάλης αβεβαιότητας, σύγχυσης και φόβου. Τα παραδοσιακά κυβερνητικά κόμματα έχουν χάσει την επιρροή τους τόσο γιατί αναγνωρίζεται ότι οι πολιτικές που εφάρμοσαν διαχρονικά οδήγησαν στην κρίση όσο και γιατί κατά τον χειρισμό της κρίσης δεν έδειξαν ειλικρίνεια και αποτελεσματικότητα. Στις πρόσφατες εκλογές οι πολίτες στράφηκαν σε μεγάλο βαθμό προς φωνές που είναι λαϊκίστικες, εθνικιστικές, ακόμη και αντικοινοβουλευτικές ή φασιστικές. Το έκαναν αυτό είτε ως αντίδραση στη δραματική μείωση των εισοδημάτων τους είτε γιατί, χωρίς άλλη πυξίδα για το μέλλον, αφήνονται να πιστέψουν ότι υπάρχουν εύκολες λύσεις. Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με ανησυχία τη χώρα μας και θεωρεί πλέον πολύ πιθανό ότι αυτή θα χρεοκοπήσει άτακτα και θα αποχωρήσει από το ευρώ. Η κατάσταση είναι κρίσιμη: υπάρχει σοβαρός κίνδυνος λάθους που θα επιβαρύνει, με μη αναστρέψιμο τρόπο, τουλάχιστον τις δύο επόμενες γενιές. Παρουσιάζουμε παρακάτω αναλυτικά την οπτική μας για την κρίση και τις αναμενόμενες εξελίξεις και επιλογές.

Παρασκευή, 1 Ιουνίου 2012

Ας μην καταστρέψουν οι Γερμανοί για τρίτη φορά την Ευρώπη.

[Pgn: Οι υπογραμμίσεις είναι από μένα και όχι από τον συγγραφέα, ο οποίος ήταν υπουργός Εξωτερικών και αντικαγκελάριος της Γερμανίας.]

eurozone-3-thumb-large
Η κατάσταση στην Ευρώπη είναι σοβαρή – πάρα πολύ σοβαρή. Ποιος θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί ότι ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον θα καλούσε τις κυβερνήσεις της Ευρωζώνης να μαζέψουν τις δυνάμεις τους και να δημιουργήσουν μια δημοσιονομική ένωση – με κοινό προϋπολογισμό και φορολογική πολιτική και κοινές εγγυήσεις για το δημόσιο χρέος; Και τον Κάμερον να υποστηρίζει ότι μόνο η εμβάθυνση της πολιτικής ενοποίησης μπορεί να σταματήσει τη διάρρηξη του ευρώ…
Ένας συντηρητικός πρωθυπουργός της Βρετανίας είπε τέτοια πράγματα! Το ευρωπαϊκό σπίτι καίγεται και ο Κάμερον ζητά μια ορθολογική και αποφασιστική απάντηση από την Πυροσβεστική.
Δυστυχώς όμως επικεφαλής της Πυροσβεστικής είναι η Γερμανία και διοικητής της είναι η καγκελάριος Αγγέλα Μέρκελ. Κατά συνέπεια η Ευρώπη συνεχίζει τις προσπάθειες να σβήσει τη φωτιά ρίχνοντας βενζίνη – την γερμανικής έμπνευσης και επιβολής λιτότητα – με συνέπεια μέσα σε 3 μόλις χρόνια η χρηματοπιστωτική κρίση της Ευρωζώνης να έχει μετατραπεί σε ευρωπαϊκή υπαρξιακή κρίση.
Ας μην αυταπατώμεθα: αν το ευρώ διαλυθεί, θα ακολουθήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση – η  μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου – οδηγώντας σε μια παγκόσμια οικονομική κρίση μιας κλίμακας που οι περισσότεροι άνθρωποι που ζουν σήμερα δεν βίωσαν ποτέ. Η Ευρώπη βρίσκεται στο χείλος της αβύσσου και είναι σίγουρο ότι θα πέσει μέσα αν η Γερμανία – και η Γαλλία – δεν αλλάξουν πορεία.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...